Nå blir det enkelt å halda varmen

Klår himmel i dag frå morgonen av. Det er det same som  at her er kaldt.  Ikkje meir enn 5g® då eg var ute for å hente den veden eg burde tatt inn før eg la meg i går. Men litt frisk morgonluft gjer bare at ein vaknar raskare til. Sjølv med innkjøpt oppfyringsved er det hest vanskeleg å få fyr. Opptenningsbrikkettane hjelper heller ikkje mykje, men omsider vart det gang på sakene. Etter god fyring eit par dagar er temperaturen i stove og kjøkken oppe i 19g® og det er til å leva med. Men det skal bli betre. Nå litt før 9 kom dei to som fekk på plass pumpa i cisternen. Denne gongen er det varmepumpe og air kondisjon dei har som oppdrag.   Fyrst og fremst er det varmen seinhaustes og tidleg på våren me er ute etter.  Avfukting er truleg og ein nyttig ting.

 

Etter jobb inne, venta jobb ute. Godt eg hadde fått tak i ny stige, for i dag fekk me bruk for den til meir enn ein takjobb. Ein skikkeleg kladuns av ei uteeining til varmepumpa skulle på taket, ute av syne er det beste for noko estetisk oppleving kan ein vel knappast seie ei sik pumpe er. 

Røyrane til og frå var godt gøymde dei og etterkvart. 

Etter litt finpuss der røyrar og leidingar går gjennom veggen er jobben gjort. Når det gjeld betjening av pumpa takka eg nei til instruksjon på italiensk.
, for det ein svart bil forbi med ein mann som tuta og vinka. Det var representant for Vigil Nova. Det kostar, men det får våge seg. Nå har me hatt mange innbrot og vil ikkje ha fleire. 2 er mange, ikkje sant? Me har vel ingen garanti mot innbrot med vaktselskap nå heller, men det at ubedne gjester ikkje får arbeide så lenge i fred må vere bra.

Elles oppdagar eg heile tida nye ting som har forsvunne. Eg trur ikkje det er bare det at eg er dårlig til å leite. Men for å snu litt på det, så kostar det eigenandelen av forsikringa å få fornya både det eine og det andre.  Det er bare det at eg trur aldri eg fell inn i vanen med å fare rundt og handle  inn att det ein at har handla fleire gonger. 

Det vart ikkje med bare den eine takjobben i dag. etter å ha fylt gass på bilen der teljeverket på litrar gjekk fortare enn teljeverket for pris tok eg turen frå San Michele til San Vito. I styret i dag med montering av både det eine og det andre var eg så uhepen at eg trødde på brillene. Eine glaset sprakk og ramma var ikkje heilt god den heller. Optikaren som er i slekt med kona til Clemente vart oppsøkt. Me var akkurat i gang med med å finne passande innfatning då telefonen min ringde. Det var Gian som eg har prøvd å få tak i. Han snakkar ikkje engelsk, og då er det jo ikkje lett. Optikaren derimot snakka bra engelsk. Kunne eg anna gjere då enn å gje han min telefon for å gjere avtale for meg kor eg kunne møte Gian. Om 20 minutt på AGIP på vegen til Carovigno. Eg måtte bare takke for meg, men lova å kome tilbake for briller på fredag. 
Gian kom til AGIP og etter nokre kilometer kjøring, halvannan times arbeid med finjustering og oppdatering av hardware så er eg rett og slett på nett.  

Eg gledar meg, og ho der heime gledar seg utruleg nok og. Tenk for ein fred i stova ho har når eg er vekke.
lt kan feirast med mat for den som er glad i det som kan puttas i munnen.

Har til gode å ikje få god PIZZA hos dei tre trufaste på Brodway, San Vito dei Normanni

Kjøl i munn og mage heile året

Skulle eg fått nettbank i Deutsche Bank måtte me nok stemt annleis i 1994. Men så fins det ganske så mykje anna enn mitt høve til nettbank som avgjorde avstemminga i Norge den gongen. Eg får prøve meg på Credem og sjå kva dei seier der.

Varmepumpe komplett type Panasonic til € 499 var påtenkt kjøpt frå Leroy Merlin i dag og montert av vannpumpemontørane frå i går.

Dei kjem hit i morgon kl  8:30.  Ei melding kan gje så mangt slag resultat. Ein viss gråsprengt nordmann skrytte på seg ei varmepumpe inklusive montering til ein pris eg ikkje rekna med å kunne slå. 





Svinga innom på Expert sidan det låg i leia. Om eg ikkje skulle vera så nøye på merke kunne eg få ei pumpe 12000 btu for € 349. 

Med montering blir då prisen € 499 og då kan eg ikkje anna sei enn at eg slo deg på målstreken Livar. Ikkje for det. Eg er ikkje i Pugia for å spare pengar. At pumpa vart rimelegare enn tenkt er ikkje det same som at innsparte € fekk bein å gå på. Chigo gjev kjøl om sommaren og varme om vinteren. Gaggio kjev kjøl i munn og mage heile året. Ekte jorbærsorbet med ingen tilsetningsstoff. Herleg for ein avvent ismann som meg. Sidan eg toler kokt mjølk og fløte skal eg prøve meg med å koke råvarene til fløteis før dei får kome oppi behaldaren som gjer det om til is i løpet av ein snau time.

Tradisjonen tru hadde eg meg ein espresso med ei kake til då eg var i Francavilla.  

Prislappen viser liksom feil held eg føre, det er urimeleg rimeleg å bare betala € 2 når der og er inkludert eit glas vatn til å skylje munnen med før ein drikk kaffien. Ein må gjera munnen klar må vite for det smakfulle og oppkvikkande fluidum som skal innom ein tur gjennom kroppen.

Ein liten dusj med klor gjer underverk

Å vrikka foten er fort gjort, sjølv på flate vegen om ein bare kan den kunsten. Var spent i dag då eg vakna om nattero i senga hadde gitt strekken fred nok. Kjenner det endå, men haltinga som vart verre og verre i går, er helst borte nå. Det vart litt av eit prosjekt å kome seg på taket i nyinnkjøpt Dexter stige, spesielt med mange kilo i handa, men det gjekk det og. Ny Bosch & Decker hjelpte til med hol, så får eg heller finne eitkvart å smørje inn med langs kantane for å sikre at der er tett. 

Han prøver å skjule kor stolt han er, men klarer han det?

Resten av jobben skulle gjerast i dag, men regnet set ein stoppar for det. Regn er verken verre eller betre enn heime på Vigrest. I fjor var det verre når det regna her, men det hadde nok mest med forventningar å gjera.

Etter frukost i går måndag med espresso på B&B i Mesagne, var det beint heim til Villa Felizia. Ikkje lenge etter kom Guido med elektrikarar, heile to stk karar. Dei jobba både vått og tørt, dvs dei tok seg av det som skulle til av røyrleggjararbeid for å få vannpumpa ferdig installert. 
Varmt og kaldt tek dei seg og av, så i morgon som nå har blitt i dag, er same folka på plass for å montere varmepumpe om me vert samde om prisen då. 

Eigentlig er det Guido som må bli samd, for akkurat prisar har eg lite greie på her. Guido seier det beste er  kjøpe varmepumpe sjølv. Dersom det skal gå gjennom elektrikarane sin leverandør, vil det bli eit påslag på prisen opp i mot € 400. Eg ville nå helst tatt alt på ein plass, men me får nå sjå.

Mi tru om at god lufting ville vere ein fordel har fått seg ein knekk. Her er god gammaldags fersk myggel både der og her. På kjøkken kan du sei det er nokså tydeleg kor godt me gjorde reint etter oss då me reiste nordover att i oktober. Alt det me ikkje ser med bare auga har vorte grobotn for belegg av mest svart, litt over i grågrønt myggel. Ein liten dusj med klor gjer underverk. Må bare syte for at det ein sprayar toler klor. Har prøvd eit par plasser i stova.  Etter det den gamle mannen på 60 seier, så skuldast myglet for mange opne vindauge. Lukk alt unneteke eitt. Får gjera det når eg reiser heim, men bare 3 veker er vel ikkje særleg test. Der er vel helst når det går 5 til 6 månadar me vil sjå korleis mindre utlufta hus vil fungere i forhold til framvekst av myggel på vegger og tak.  I stova vart et perfekt. Då vil eg tru det blir like bra på soverommet for gjester.

Du skal ikkje sjå bort frå at det kan koma bilete her etterkvart. akkurat nå er farten via mobil ikkje meir enn det som må til for å laste opp tekst.

Som å kome heim

Eg kjenner i grunnen ikkje så mange V.I.P. ar, men i går fekk eg med meg halvvegs till hundre fering for ein av dei få. Det vart i grunnen som ein ouverture til Italia turen. Ingen lurer vel på om denne karen er glad i mat og då særleg slikt om inneheld pasta, tomat og olivenolje. Direkte frå Sicilia kom Diana og laga til italiensk buffé for jubilanten. Eg var heimom for å sove litt, men det var ikkje mykje å skryte av den søvnen eg då fekk. Opp att halv fire for å vere klar til avreise frå Sola klokka 06:00. Stakkars Anne Marie som måtte opp i otta  bare for ein Solatur og så rett heim att.
Denne gongen var ikkje flyet forseinka. Det var lite folk om bord og alt 05:45 taxa flyet ut for å gjere klar for avgang. Der fekk eg sova. På flyet. Det blir alltid slik opp og ned turar av det, som ein berg og dal bane i sakte kino, med stopp i Amsterdam der eg fekk med meg ein flott soloppgang

og Milano eller Roma. (Eg fekk med meg at det var Milano denne gongen) Var heldig i dag, lite venting og faktisk fekk eg ta att litt søvn på kvar av etappane.

Meggie stod som avtale og venta då eg kom ut av ankomsthallen på Aeroporto di Salentino, Brindisi. Kjende henne ikkje att med ein gong. Ho hadde operert vekk brillene som ho allltid har hatt så lenge eg har kjent henne. Ho kunne fortelje om ein Corsa som var nokså kraftlaus då Pascalone prøvestarta den for eit par dagar sidan. Nå var den lada opp og startvillig som bare det. Me reiste forresten ikkje ut til huset deira for å hente bilen med ein gong. Måtte innom på Taverna di Pascalone og der var eg vel svolten etter så lang og tidleg reise. Fekk servert biff mørna på proff vis. Eit lite føredrag og om korleis kjøt må tas vare på om det skal bli godt følgde og med.  Pannacotta med jordbærsaus til dessert. Alt på huset. Mest så eg vert flau, men eg får nyta det og gleda meg over det.

Me har fått så innstendig melding som det går an om at me ikkje skal ta med gåver som gjenyting for parkering av bilen. I Amsterdam selde dei digre bukettar med tulipanar, mørk røde, mest som ville det over i lilla. Flotte var dei utan at dei kosta all verda. Godt innpakka klarer dei meir enn ein snartur til Italia rekna eg med. Tulipanane var blinkskot.  Blomane vart sett pris på. Det gav så gode minnner. Før Meggie og Pascalone hadde blitt eit skikkeleg par hadde ho kjøpt tulianar til han i høve ein fødselsdag. Same farge og sort var det eg hadde kjøpt med meg frå Schiphol. Ikkje det at eg stiller meg i kø for same føremål som henne, men blomane vekte dei gode minnene hennar.

Tida for inspeksjon i Villa Felizia kom etter kvart. Ikkje så gale som eg hadde venta. Rå makt hadde opna døra inn til lagerrommet der dei stolne gjenstandane var lagra.

Eg har ikkje ord for beslag på dører, men ser du godt etter ser du at slåa som vert skuva inn i haka like over har fått seg ein knekk stor nok til at døra har gitt etter. Det forklarar og at det ikkje er ytre spor etter innbrotet på denne døra. Har konferert siste utgåve av BILTEMA sin katalog: Det næraste eg kjem av uttrykk er SKÅTE. Det må vera rett namn på den delen av beslaget som ein skyv i posisjon for låsing.



Ei knust utelampe som lett lar seg erstatte, det var liksom ikkje meir enn det.

(Inne i lagerrommet var det meir, ute og viste det seg, og det er ferskt. Maks 2 veker sidan, for det var sist lemente var innom og då var det ikkje skade på vindauga ved soverommet.

Som de ser her er det ikkje snakk om folk som bankar  på og gjer seg vene i målet når dei spør om dei kan få kome inn. Amatørar sa Clemente: Dei kunne bare ha festa ein kjetting i gitteret og festa andre enden i hengarkroken på ein bil. Då hadde dei lett som det kome seg inn der dei ville.

Opna vindauga så vidope som mulig. På med avfuktar og omn på soverommet. Må få det mest mulig i normal modus til neste natt. Ein tur innom nabo Lina måtte og til. Me snakkar så godt i lag eg og henne, ho på italiensk, eg på norsk. Ein kan forstå ganske mykje utan å forstå noko som helst har eg etter kvart forstått.

I Mesagne der eg har overnatta på B&B var det karneval i gatene utpå kvelden i går. Disco over heile byen kan du sei. Konfetti i slike mengder at ein skulle tru ein ville trenge brøytebil for å kome seg fram. 

Det er mest så eg ikkje trur at det med ein liten latterlig stor mobil skal vere mulig med såpass lyd og bilete. Utviklinga ha gått framover sidan våre kjære små vart ihuga filma for dåtid og nåtid. 

Lukkelegvis vakna eg i god tid før alle markensbodene kom på plass. Anten fekk eg feil info eller så misforstod eg. Same kan det vera. Bilen fekk eg flytta, i tillegg fekk eg meg ein liten spasertur rundt i området. Kulturen med mannfok som står og heng alle stader er interessant. Det bør bli fred i denne delen av verda i det minste med så mange som løyser verdensproblema.

Klokka 9:00 bør eg vere på plass i heim #2. Då kjem der elektrikar for å få på plass att det som skal til for å få vatn i kranane att. Sidan eg endå ikkje har fått vore i Deutsche Bank og ordna eg med Euro er det greitt at Guido er med og kan hjelpe til med ei forklaring. Prøvde meg på porten hos han i går kveld på 60-årsdagen hans, men….

Jubilanten var ikkje heime då eg møtte på døra i går for å overlevere GPS-en. Sidan du (Livar)så lenge har mobba mi aparte mobil+gps løysning, er det gjerne like greitt då at eg tek GPS-en sjølv? Fant b&b utan slik hjelp. Minibankar gjekk eg forbi mange av utan å sjå dei pga GPS-en viste til ein som sikkert var nedlagt.

Kanskje ein ny GPS kunne ta med alle minibankane her i byen og ikkje bare den ein som var flytta.

Like før

Det er nok ikkje så mykje meir enn statistikk frå tidlegre år, samanfatta i noko som ser ut som ei vermelding. Men som eg før har sagt; melder dei godt ver er eg førstemann til å høyre etter. Kor realistisk det er er ikkje så nøye. Ikkje for å skryte, men 16 dagar med sol av 17 er slett ikkje verst.Tett skydekke ein dag og 5 dagar der ho bare gøymer seg delvis bak skyene. Temperaturane liknar meir ein sommardag på Jæren, så det er og til å leva med.

Alt før avreise har nok planane for bygging av soltak tatt til å få noko Prøysensk over seg:

Og det var vesle Jensemann han strever dagen lang, 

han snekrer på no spennende som snart skal bli presang, 

nå er det bare kassebord, men gjett hva det sal bli, 

et sybord slik som mor vil ha med mange skuffer i,

det vil hun sikkert ha det og hun blir sikkert glad, 

og at det er nyttig ting kan ingen komme fra

...................

Og nå er gaven ferdig selv om  langemann er blå, 

og tommeltott har plasterlapp så fryder han seg nå 

for gaven ligger pakket inn og gjett hva mor skal få, 

en spekefjøl som hun kan smøre skolematen på, 

det vil hun sikkert ha, da blir hun sikkert glad 

og at det er en nytting ting kan ingen komme fra.

Her er ein del saker som må ordnast slik at eventuelle framtidige gjester ikkje kjenner seg så velkomne som dei har gjort ved eit par høve i løpet av dei snart par åra me har vore olivenoljebaronar i Puglia.
Korleis det skal ordnast reint praktisk er eg ikkje heilt sikker på, men eg har ei kjensle av at hjelp ikkje er langt unna. Låsesmeden som fiksa låsane etter førre innbrot vil sikkert kunne sveise på beslag på dørene slik at kraftige hengelåsar set stoppar for langfingra gjester. 
I det minste vil det gjere arbeidet med å kome inn såpass tidkrevande at 

rekk fram før gjestene har kome seg inn.

Det er nå det er fint å bli henta på flyplassen. Eg melder tidspunkt for landing på Aeroporto Salentino Brindisi i dag eller i morgon. Meggi som er med og eig og driv Taverna di Pascalone gjev meg

(Alfa) skyss for at eg skal få plukke opp Opelen som har kvilt seg bak høge murar sidan sist i oktober.

Er eg heldig startar bilen på det som er att av straum på batteriet. Viss ikkje vert det viss vas i første omgang, men deretter blir det nok ei råd med det og.

SIKKER parkering

Med stadig tilbakevendande ubedne gjester til Villa Felizia kan ein lure på kor sikre me kan vera på at me finn att bilen vår når me reiser nedover. Ei framifrå god ordning med Meggie på Taverna di Pascalone har me fått. Ho hentar og bringer frå Latiano til flyplassen i Brindisi. Og me kan ikkje vera anna enn takksame. 
Me melder behov eit par dagar før det er aktuelt og må med skam melde at betaling det vil ho ikkje ha snakk om. Litt nyrøyka laks brakt snarvegen frå norske fjordar til spisebord i Latiano har me arrangert. Utruleg nok er det Meggie sjølv som har bydd seg fram som parkeringsvakt utan parkeringsavgift eller gebyr for for lang parkeringstid.
Høgare murar enn dette trur eg ikkje det er bruk for. Corsaen vår klarer ikkje ta avgarde når slike hinder er det første som må forserast.

Villa Felizia står der framleis

Etter siste rappport frå Guido står huset vårt framleis stødig på same plass som før.

Solide gitterportar framfor dører og vindauge gjer sitt til at våre innpåslitne og ubedne gjester  enn så lenge ikkje har lukkast med å kome seg inn i huset. 

Førebels har dei visst fått nok med seg ved å forsyne seg utandørs og i eit lite påbygg som er godt nok låst, men som ikkje har gitterport i tillegg. Pumpe for vatn inn  i huset og sementreie som førre eigararane brukte når dei pussa opp var vel det mest verdifulle som forsvann denne gongen. Livar har forresten og hatt nytte av reia både til eige bruk og vidare utlån til naboar oppe i Ceglie.

Solcelledrivne lamper er rimeleg nok populære dei og. Tanken har jo vore at ei sensorstyrt kraftig lampe over inngangsdøra ville vere i det minste litt avskrekkande. Kanskje gjestene våre tok den for å bruke den til same føremål der dei held hus.

Som de ser har vatnet ausa ned. Men skal all væta i løpet av eit år, kome ned i løpet av 4 - 5 månadar, så blir det jo ein heil del. Resten av året må me sørge for å få gang på den væta som trengs. Godt oliventrea har djupe røter.Om det stemmer veit eg ikkje heilt sikkert, men eg har høyrt om opptil 20 meter djupe røter på desse "biologiske og sikkert også økologiske kjemifabrikkane".

Kjekt med gjester?

Me set stor pris på å få besøk.  Av dei som overnatta har me i kronologisk rekkjefølgje:  Anne Irene og Arnt Håvard, Knut og Helge, Bjørn, Åse Marie, Jorunn, Ingeborg, Olav Johan og Marit og til sist Sissel og Reidar. Frå ikkjeovernattande gjest, venn og meglar Guido fekk me mail i går kveld.

Denne gladmeldinga var del av denne mailen:

At least : I have a "very good new" !!!  sometime ago you had guest in the storage room outside......but not in the house!

Eg vil tru at dei ikkje har overnatta, for dei har ikkje vore inne i anna enn tilbygget der vanntanken er plassert saman med diverse småting. Om det er same folka som sist, veit eg ikkje. Om det er dei same må dei ha likt seg så godt at dei rett og slett ville tilbake.Kanskje det første me må til med når me kjem nedover er skaffe nye gassflasker. Komfyren går på gass, og me må jo ha gang på den nokså fort.
Litt tungvint med gjester som kjem utan å vere invitert. Ikkje får me by dei på verken kaffi eller noko å bite i. Dei kan ikkje ha kjent seg så veldig velkomne. 

Slik såg det ut sist me hadde gjester. Favorittgjester er dei ikkje. Korleis det ser ut nå er vanskelig å vita. Får bare vera tolmodige og satse på at litt av ugreia vert ordna opp i før me fer sørover til påske.

Me må nok vurdere om det vil vere best for oss å betale for jamnleg tilsyn med huset vårt som er så populært.  Lina, naboen vår brukar Vigil Nova, og dei virkar å vere rett så effektive. Sist sommar løyste ho sjølv ut alarmen og før det hadde gått 3 minutt var vaktselskapet på plass. Tilfeldig ja, men merking av hus kan nok gjere "gjestene" våre litt meir skeptiske til å prøve seg.

Det går framover

Det går framover

på så mange måtar. Enn så lenge er ein norsk og bur på Vigrest, men det kjennest som ein har ei tå i det minste   innføre i Italia og.  Sidan denne bloggen tek for seg den delen av livet som vert levd i Italia, kan det vel gjerne sjå ut som om det einaste som er viktig er bare landet der sør.

Vigrestad i dag, fredag 10.01.2014

Tid	Varsel	Temp.	Nedbør	Vind
kl 9–12		3°	0 – 0,1 mm	Flau vind, 2 m/s frå nordaust
kl 12–18		4°	0 – 1,6 mm	Flau vind, 2 m/s frå søraust
kl 18–24		6°	0 – 0,9 mm	Lett bris, 4 m/s frå vest-nordvest

Latiano i dag, fredag 10.01.2014

Tid	Varsel	Temp.	Nedbør	Vind
kl 10–13		12°	0 mm	Svak vind, 2 m/s frå sør-søraust
kl 13–19		15°	0 mm	Svak vind, 4 m/s frå sør-sørvest
kl 19–1		11°	0 mm	Flau vind, 2 m/s frå sørvest

At overdrive er ei pent, sa min oldefar A.P. Heskestad i si tid. Ein skal nok ikkje overdrive forskjellen i temperatur her på sør-vest kysten av vintermilde Norge og hælen av Italia. Men som du ser, er forskjellen pr. dags dato på omtrent 10°. Ikkje så mykje, men absolutt merkbart vil eg tru.

Sol og måne Vigrestad, 10.01.2014

Sol		Måne
	Soloppgang 09:20		Månen opp 12:18
	Solnedgang 16:09		Månen ned 05:01

Sol og måne Latiano, 10.01.2014

Sol		Måne
	Soloppgang 07:12		Månen opp 12:28
	Solnedgang 16:41		Månen ned 03:04

Det som kanskje er endå meir ulikt er talet på timar med sollys pr dag. Dryge to og ein halv time kvar der ein kunne sleppe å ty til Lyse Energi for å sjå handa framfor seg hadde sikkert vore fint.

Sesongen som endå ligg ganske langt framfor oss, kjem til å by på følgjande:

Fastmontert aircondition/varmepumpe er langt oppe på lista.

Tak over deler av uteplassen er og mellom det me kan tenkje oss. Ford Ka, gammal modell har lenge av mange 2 vore karakterisert som retardert. 

Huset vårt er mest i same kategori når me ser det frå vegen. 

Me må liksom heilt inn på tunet før det ser ut slik det er; KJEMPEKOSELEG. Eit tak som og vil gje skugge på heite sommardagar tenkjer me vil vere ein pluss for utsjånaden. For meg sjølv har eg vel helst gitt opp. Så lenge eg held ut å helse på meg sjølv i spegelen på morgonen får eg halde ut, men for villaen sin del tenkjer det gjer ikkje noko om nytteverdi kan kombinerast med det estetiske.  Ein annan fordel er at me ikkje treng parasoll.

Med litt muring og snekring av noko som kan halde taket oppe, bør det bli ganske så fint. Takplater er alt som så langt er bestemt.. Hjelp frå snekkerkyndig svoger må til skal eg  klare å finne dimensjonar på reisverk som tåler snølasta me kan rekne med taket må klare å bære.